Rekrutacja
Zarządzenia władz
Dla studentów
WT UPJP Sekcja w Częstochowie
Studia Podyplomowe
Podyplomowe Studium Katechezy Przedszkolnej
Studium Liturgii i Muzyki Kościelnej
Studium Duchowości Chrześcijańskiej
Studium Życia Rodzinnego
Warsztaty biblijne
Czytelnia
Newsletter

Aktualności

100-lecie urodzin Śp. biskupa Franciszka Musiela

Data dodania: 2015-01-15

AD ECCLESIAE CZĘSTOCHOVIENSIS MEMORIAM

W dniu 14 stycznia br. minęła 100. rocznica urodzin biskupa Franciszka MUSIELA, biskupa pomocniczego diecezji częstochowskiej w latach 1965-1992 - niezłomnego obrońcy wiary, Kościoła i Ojczyzny w czasach zniewolenia komunistycznego.

ŚP. BISKUP FRANCISZEK MUSIEL

Ks Marian Duda

W dniu 2 grudnia 1992 r., o godz. 17.58 odszedł do Pana Żniwa utrudzony siewca i żniwiarz na niwie Kościoła Częstochowskiego Ks. Biskup Franciszek Musiel. Człowiek mocny, Polak prawdziwy, Kapłan żarliwy, Pasterz nieugięty.

Urodził się w dniu 14 stycznia 1915 r. w Janikach koło Krzepic w rodzinie rolniczej. Stamtąd wyniósł umiłowanie roli i pracy rolnika, czemu dawał wyraz nie tylko w swoim nauczaniu, jako kapłan i biskup, długoletni członek Komisji Episkopatu do Spraw Rolników, ale także poprzez osobistą pracę fizyczną, również po przyjęciu sakry biskupiej. Szkołę powszechną ukończył w pobliskim Aleksandrowie i Krzepicach. Następnie uczęszczał do Gimnazjum im. Henryka Sienkiewicza w Częstochowie, gdzie uzyskał maturę w roku 1935. Jego koledzy z ławy szkolnej wspominali niesamowity upór w zdobywaniu wiedzy pomimo bardzo trudnych warunków materialnych. Po złożeniu matury wstępuje do Wyższego Częstochowskiego Seminarium Duchownego w Krakowie i rozpoczyna studia filozoficzno-teologiczne na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Ich końcowe lata przebiegają w atmosferze toczącej się II wojny światowej, poniewierki wysiedlonego Seminarium, bardzo trudnych warunków materialnych oraz nieustannego zagrożenia aresztowaniem. Po ukończeniu Seminarium w dniu 22 maja 1941 r. w kościele Sióstr Sercanek w Krakowie przyjmuje święcenia kapłańskie.

Po święceniach rozpoczyna się duszpasterska praca kapłańska w kontekście wciąż trwającej wojny. Zostaje wikarym-praktykantem w rodzinnej parafii w Krzepicach. Następnie jako wikariusz pracuje kolejno w parafiach: Kłobuck (1941-44) i na krótko Klimontów (obecnie Sosnowiec) i Gołonóg (Obecnie Dąbrowa Górnicza). Nie trzeba chyba uzasadniać, jakie ryzyko niosła ze sobą praca kapłańska w tym okresie, zwłaszcza tak gorliwego i patriotycznego młodego Polaka - kapłana. Po zakończeniu II wojny światowej zostaje przeniesiony do Częstochowy i pracuje tu jako prefekt w Gimnazjum i Liceum Handlowym Stowarzyszenia Kupców Polskich i w Prywatnym Liceum Drogistowskim w Częstochowie. Do dziś dnia Jego uczennice wspominały jego gorliwą i wywierającą wpływ na całe życie pracę wychowawczą i katechetyczną.

Równocześnie pełni funkcję zarządzającego Domem Księży Emerytów. Mimo nawału zajęć duszpasterskich kontynuuje swoją pracę naukową, uzyskując dyplom mgr teologii na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w 1946 r. oraz licencjata Prawa Kanonicznego na KUL w roku 1954, gdzie został skierowany na studia specjalistyczne. Od 1950 roku związał się z Sądem Biskupim w Częstochowie, pełniąc najpierw funkcję notariusza, od 1952 r. sędziego prosynodalnego i synodalnego, od 1962 r. obowiązki Wiceoficjała, a od 1964 r. p.o. Oficjała. Nowy rozdział w życiu Księdza Franciszka Musiela stanowiło objęcie w charakterze administratora nowo utworzonej parafii Matki Bożej Zwycięskiej w Częstochowie. Parafia ta nie tylko przeżywała „swój Krzyż” w powstawaniu, ale przez pierwsze kilkanaście lat istnienia, nie mając pozwolenia na budowę świątyni, wspólnota parafialna gromadziła się ze swoim nieustraszonym Ks. Proboszczem, w prowizorycznych pomieszczeniach gospodarczych, przystosowanych do celów sakralnych. Ponieważ nie było widoku na uzyskanie zezwolenia na budowę nowej świątyni, Ks. Franciszek Musiel ufający w zwycięstwo Maryi, dokonał modernizacji i rozbudowy prowizorycznej kaplicy. Rozpętała się prawdziwa burza przeciw Jego Osobie: kary, grzywny, kolegia, groźby. Wszystko to jednak nie powstrzymywało dynamicznego rozwoju tej nowej wspólnoty i drogą faktów dokonanych zapewniło jej względne locum do normalnej egzystencji, a także dla obsługujących ją kapłanów. Sławne się stały od tej pory kazania Ks. Proboszcza, który informował o wrogich szykanach wobec Kościoła ze strony władz komunistycznych i to nie tylko tej jednej parafii, ale także wobec całego Kościoła w Polsce. Mogli ich słuchać także, zwłaszcza po październiku l956 r., pielgrzymi ze Szczytu Jasnogórskiego, gdzie był często zapraszany. W 1963 r. został mianowany pełnoprawnym proboszczem parafii Matki Bożej Zwycięskiej.

Od 1963 r. został Diecezjalnym Duszpasterzem Mężczyzn oraz Duszpasterstwa Maryjnego i Sanktuariów Maryjnych. Ukoronowaniem gorliwego i nieustraszonego życia kapłańskiego było podniesienie Ks. Franciszka Musiela do godności biskupa pomocniczego Diecezji Częstochowskiej przez Papieża Pawła VI w dniu 12. XI 1965 r. Święcenia biskupie przyjął w Bazylice Jasnogórskiej w dniu 30. I. 1966 r. Chlubił się tym, że święceń udzielił Mu Prymas Tysiąclecia Kardynał Stefan Wyszyński, jako pierwszemu biskupowi drugiego Tysiąclecia. Współkonsekratorami byli Ks. Bp Stefan Bareła i Ks. Bp 'Tadeusz Szwagrzyk. Odtąd stanął mocno u boku Ks. Biskupa Stefana Bareły w realizacji jego głównych zamierzeń duszpasterskich.

Jako hasło biskupiego posługiwania wybrał: „Cum Maria Deo” chcąc kroczyć polską drogą maryjną w swym posługiwaniu biskupim. Zwycięska Maryja Niepokalana w Tajemnicy Objawień Fatimskich, przy uwzględnieniu kontekstu współczesnego świata zwłaszcza w warunkach komunizmu w Polsce i trudnego losu narodu a szczególnie świata pracy na wsi i w mieście, oto synteza nauczania biskupiego w ciągu 25 lat posługiwania w Kościele Częstochowskim i w Polsce.

Jako biskup pełnił szereg ważnych obowiązków w łonie Konferencji Episkopatu Polski i w Kurii Diecezjalnej. Był Krajowym Protektorem Duszpasterstwa Nauczycieli i Wychowawców, członkiem Komisji Episkopatu do Spraw Misji, do Spraw Budowy Nowych Kościołów i Duszpasterstwa Rolników. W Kurii Diecezjalnej był Wikariuszem Generalnym, Protektorem Wydziałów Duszpasterstwa Ogólnego, Duszpasterstwa Zawodowego, Finansowego i Gospodarczo-Budowlanego. Ponadto od 1969 r. pełnił obowiązki proboszcza parafii św. Barbary w Częstochowie, gdzie też dożywał swej starości i tam też zastała Go śmierć. Chronił tę parafię i jej obiekty sakralne i duszpasterskie, będąc poddawanym prowokacjom i szykanom ze strony władz komunistycznych i służby bezpieczeństwa.

Ks. Bp F. Musiel był nazywany „młotem przeciw komunizmowi”. Chwalił się tą nazwą. Jego walka z komunizmem wypływała nie z racji politycznych, ale duszpasterskich. Przejawiała się ona głównie na polu tworzenia nowych parafii i budowy nowych kościołów. Komunizm bał się panicznie każdej nowej placówki duszpasterskiej, wiedząc, że podważa ona jego program laicyzacji, zwłaszcza w nowych ośrodkach miejskich czy oddalonych od kościołów wiosek. Ks. Biskup inspirował powstawanie tych placówek, wyszukiwał księży umiejących podejmować ryzyko i pełnych odwagi, wspierał ich pierwsze kroki, bronił przed szykanami, organizował środki finansowe dla budownictwa sakralnego z zagranicy i z diecezji. Zainicjował słynną kolędę wśród księży z przeznaczeniem na nowe kościoły. Nie cofał się przed żadnymi trudnościami,

aby wspomóc te nowe parafie, często szykanowane, nie uznawane przez władze administracyjne i egzystujące w potwornych warunkach lokalowych. Bronił ich istnienia i walczył o pozwolenie na budowę kościołów. W jednym wypadku, gdzie chodzi o profanację krzyża, mającą miejsce w parafii Konopiska, posunął się do opublikowania listu otwartego do władz PRL, gdy inne środki przestały skutkować. Sławne były jego interwencje, zwłaszcza w takich parafiach jak: św. Wojciecha w Częstochowie, Brudzowice, Rększowice, Najśw. Serca Pana Jezusa w Radomsku.

Od 1980 roku w szczególny sposób linia walki komunizmu z narodem i Kościołem przeniosła się na sprawy społeczne, w tym wolne związki zawodowe. Trzeba było podejmować obronę ludzi pracy miast i wsi, szykanowanych za przekonania i działalność. Biskup nie tylko był z „Solidarnością” w chwilach triumfu, umów sierpniowych, ale także w ciemną noc stanu wojennego. To On zainicjował najpierw Punkt Informacyjny do rodzin osób internowanych, w Kurii Diecezjalnej w Częstochowie. Punkt ten przerodził się następnie w Diecezjalny Komitet Pomocy Bliźniemu z oddziałem terenowym w Sosnowcu. Obu tym ciałom Ks. Biskup przewodniczył i wspierał je. Odwiedzał internowanych w Zakładach Karnych, nie tylko tych pobliskich, ale także w dalekim Łupkowie w Bieszczadach. Starał się o uwolnienie internowanych kobiet. Interweniował nieustannie u władz bezpieczeństwa w każdej zgłoszonej do niego sprawie. Informował społeczeństwo w kazaniach o nadużyciach i szykanach stanu wojennego, jakim poddawano różne grupy społeczne. Z odwagą i miłością celebrował uroczystości religijno-patriotyczne na Jasnej Górze, w Katedrze i innych kościołach diecezjalnych. Podpisał sławetny protest wobec napadu Służby Bezpieczeństwa na Diecezjalny Komitet Pomocy Bliźniemu w Częstochowie w kwietniu 1984 r. Niech skrupulatni historycy opiszą te wszystkie działania, zbierając skrzętnie dokumenty pisane i ustne świadectwa, aby wyczerpać ten ważny odcinek Jego Biskupiej posługi.
























W czasie spotkania na WSP (AJD) w Częstochowie 11 listopada 1981 r., z archiwum IPN

Biskup Franciszek doczekał się wolnej Polski, upadku komunizmu, ale już na początku wolnej Rzeczpospolitej dostrzegał nowe zagrożenia i jak prorok przestrzegał przed nimi. Wiele z tych Jego słów już się spełniło. Ci, którzy teraz chlubią się wolnością, nadużywają jej, a nawet może dzięki takim ludziom jak On doszli do swoich stanowisk, powinni sobie uświadomić, że część wolnej Polski przyszła przez modlitwę, ofiarę, cierpienie i życie Biskupa Franciszka.

W dniu 1. II I992 r. Ojciec Święty Jan Paweł II przychylił się do prośby Biskupa Franciszka i przeniósł Go na emeryturę. Nie usłyszymy już Jego mocnego, powolnego, charakterystycznego głosu, nie zobaczymy Jego pogodnego uśmiechu, tak, jak gdyby nic przykrego Go w życiu nie spotkało, nie doznamy Jego hojnej ręki. Będzie nam Go bardzo brakowało, bo wszyscy tego doświadczyliśmy, co powiedział Ojciec Święty Jan Paweł II na spotkaniu z naszą Diecezją Częstochowską przed kościołem św. Zygmunta w Częstochowie w dniu 4 czerwca 1979 r.: „co to znaczy mieć we wspólnocie Biskupa Franciszka? Wy najlepiej wiecie, co to znaczy”.

Dzisiaj, po Jego śmierci, zdajemy sobie sprawę, co to znaczyło dla Kościoła Częstochowskiego i dla naszego społeczeństwa mieć Biskupa Franciszka.

A pomyślmy, co to znaczy mieć Go w niebie, skoro tak bardzo wiele znaczyło mieć Go tutaj na ziemi.


zob. http://mtrojnar.rzeszow.opoka.org.pl/ksieza_niezlomni/franciszek_musiel/


Wyższy Instytut Teologiczny
ul. św. Barbary 41, 42-200 Częstochowa
tel. (34) 324 72 52, 785 555 717
Komisja Dydaktyczna, nauczanie zdalne
sekretariat
administracja

Sekretariat czynny:

CZWARTEK - godz. 12.00 - 15.00
PIĄTEK - godz. 14.30 - 18.00
SOBOTA - godz. 10.00 - 15.00

Strona główna | Uczelnia | Dokumenty | Studia | Wydawnictwo naukowe | Działania naukowe | Kontakt | Galeria
wykonanie: kotonski.pl